Je probeert eens wat: melkmoes
September 30th, 2008
Meneer ontdekte het op een rommelmarkt in een niet nader te noemen dorp op de Veluwe (Voorthuizen): Melkmoes.
Er zijn weinig voedingsmiddelen die meneer alleen al op basis van hun naam smeriger voorkomen. Misschien ‘Kruudmoes’, maar daar wordt dan ook hetzelfde mee bedoeld. Zelfs de blozende moeke die het hem verkocht waarschuwde dat “best veel mensen het niet lekker vinden.” Het is een pap op basis van gekookte karnemelk met gerst (gortepap), met als vulling rookworst, rozijnen en kervel. Soms zit er ook spek, metworst en bieslook doorheen. Een schep stroop maakt het af. Je kunt het warm of koud eten.
Of je kunt het laten staan natuurlijk. Maar meneer is dapper. Hij nam een hap. En nog een. Het smaakte in de verte een beetje naar koude karnemelk met rookworst, rozijn, kervel, bieslook en onbestemde klontjes. Een gevalletje ‘voor de liefhebber’. Meneer maakte het af, met een ferme worp in de prullenbak.
De Vrienden van het Platteland hebben een recept en bereidingswijze. Voor de ware Melkmoesjunkies is er ook nog Melkmoeslikeur.
Klinkt als een nog smerige variant van het Achterhoekse streekgerecht “spek met karnemelksaus’ (vetspek uitbakken, karnemelk erbij, door de aardappelen met sla prakken) waar de grootmoeder van mevrouw Rommelhok mij eens op trakteerde. Warme karnemelk is gewoon echt niet lekker.
Mijn vader komt uit Voorthuizen en is met dit goedje grootgebracht (en inderdaad ook met karnemelksaus, heeeele zoute ‘blote billetjes in het gras’ en ladingen spek. Pff, geen wonder dat die man alles eet en overal tegenkan…