De volgende conversatie werd opgetekend door MoederWateetons:

“Wil je ook een gebakken visje van de markt?”
“Nee, ik lust geen visje van de markt, wij vangen altijd zelf een vis in de sloot, maken ‘m dood en eten ‘m dan op”.

… je dochter je ’s avonds bij het naar bed gaan vraagt: “papa, staat er geen pan in mijn bed”?

Koekjes bakken! Dochter Wateetons lust er wel pap van. Het past ook goed bij de aandachtspanne van een 4-jarige aangezien je binnen 30 minuten na de spontane opwelling je K3-koekjes al kunt nuttigen. Maar dit is slechts het begin, binnenkort beginnen we met de K3-Sachertorte, de K3-Schwarzwalder Kirschtorte, de K3-rijstevlaai en de K3-brocollitaart met cashewnoten.

Dat mevrouw Wateetons geen groot fan is van mijn dapper drogende dadels moge bekend zijn. Maar zij gaat daar heel ver in, zo bleek dit weekend. Met de inzet van haar grondtroepen, i.e. dochter Wateetons, is het dadelconflict op de spits gedreven. Dochterlief schepte al spelend (HA!) per ongeluk (HA!) een paar scheppen zand op de reeds zo droevig naar het balkon verbannen zuidvruchten. Weken droogwerk naar de Filistijnen.

Maar Meneer’s wraak zal zoet zijn, en tandenknarsend.

Mulletjes paneren kan dochter Wateetons ook vrij aardig.

Dochter Wateetons zet haar eerste schreden op het kookpad: ze is een grote liefhebber van uien schillen.

Zo, 1 januari, de hoogste tijd voor een rondje goede (culinaire) voornemens van de Wateetonsjes.

Meneer:

• Zich verder bekwamen in het zelf maken van voedingsmiddelen die je goedkoper en makkelijker in de supermarkt kunt kopen. Vanillevla! Ontbijtspek! Corned Beef! Zijn hartje klopt, zijn hartje klopt zo blij.
• Potverdikkeme terugkeren in de top10 van Foodrank.
• Terug naar de bron: vaker dieren doodmaken en daarna opeten.
• Ook eens betaald een culinair stukje schrijven. Dus: heeft u geld en wilt u een culinair stukje? Meneer is uw vriend.
• Bouwen aan het Wateetons-imperium: het grote Wateetons kookboek, een Wateetons webwinkel, een Wateetons kledinglijn, het Wateetons fietsenplan en Avro’s Magheteenwateetonsjemeerzijn-awards.
• En natuurlijk elke dag een stukje ter lering ende vermaak op Wateetons.com.

Mevrouw Wateetons:

• De handleiding van de magnetron uit haar hoofd leren. je kunt ook overdrijven echtgenoot Wateetons!!
• Wat vaker tegen meneer zeggen dat hij zo’n geweldige kok en/of lover is. Nou vooruit, je bent een geweldige kok en lover!
• update van mevrouw Wateetons: Weer meer richten op de hobby gezond eten, al of niet gestaafd met wetenschappelijke onderbouwingen. Terug naar de vezelobssessie bijvoorbeeld, of de 2 ons groenten per dag. Al of niet kant en klaar, maakt me niet uit. Consequent ben ik niet als het om eten gaat. En in goede voornemens ook niet overigens….

Dochter Wateetons:

• Verteerd eten uitpoepen op een potje.
• update van mevrouw Wateetons: minder suiker. We doen het niet slecht, maar het kan beter.
• meer regelmaat in eetmomenten (ze kan hele dag om eten vragen, wat mede komt door het onregelmatige eetpatroon van papa en mama Wateetons)
• het standaard flesje chocomel op donderdag en vrijdag minderen tot uitzondering.
• eten wat de pot schaft en geen boterhammen, fruit etc in plaats daarvan (doen we ook al redelijk)

Mevrouw Wateetons zag in de C1000 gezellige pakken om cakejes en zoete broodjes te maken met kinderen. Een fijn ‘just add water’ concept met gekleurde suikertjes en figuurtjes. Kom maar op.

Het bleek iets meer te behelzen dan alleen het toevoegen water, maar mevrouw Wateetons kon het net aan: een ei, wat boter, snufje zout (SNUFJE! ik heb hekel aan dat soort termen, grammen wil ik!), 3 eetlepels water (nog zoiets, welke eetlepel zal ik eens nemen…). Dochter Wateetons mocht het in de kom gooien. Beetje beslag gieten in de meegeleverde bakjes en hopla de oven in. Nu had ik mijn telefoon met alarm op trilstand aan, dus de baktijd was al ruim voorbij toen ik naar de oven rende en het project had op genante wijze kunnen mislukken, maar nee, ze waren mooi goudbruin. Zakje met glazuur aangemaakt, knalgroen, geinig, en dochter ging met immense precisie de bovenkant van de cakejes te lijf.

We gingen meteen proeven natuurlijk, ook al was het glazuur nog niet hard. En wat schetst mijn verbazing (niet)? Dochter Wateetons lustte alleen het glazuur en de suikerbeestjes.

Dochter wateetons, 2 jaar 11 maanden, stelde onlangs haar eerste waarom-vraag. Een belangrijk moment in de ontwikkeling van een kind, net zoals voor de ouders die waarschijnlijk de komende tijd tot waanzin gedreven zullen worden. Gelukkig liet dochterlief zien een goede Wateetons te zijn. Haar eerste vraag luidde namelijk: “waarom moet ik eten?”

Kijk toch eens welk een gevarieerde avondmaaltijd er in huize Wateetons wordt voorgezet aan dochterlief. Links is het bordje voor dat dochter Wateetons ermee aan de slag ging. Rechts na afloop. Zoek de verschillen. Ik zeg het alvast maar: die rozijntjes lijken wel opgegeten maar die heeft ze keurig, één voor één, aan mevrouw Wateetons overhandigd.

Als je haar niet in de gaten houdt sta je met 28 zakjes mozzarella bij de kassa.

Zoals al eens gepost, met groente hoeven we niet bij dochter Wateetons aan te komen, tenzij gemaskeerd door vruchtenhagel ofzo. Recent vond meneer Wateetons, bij de onvolprezen LIDL, een pak vruchtensap met daarin 5% worteltjessap. En zowaar, ze pikt het! De rest van de avond liepen we polonaise rond de eettafel. Terstond schaften we de volgende dag een of andere EKO-vruchtensap aan met een heuse 10% wortelsap. Hoe overmoedig, welk een ijdele hoop: “Sapje niet!” was de reactie en de beker ging weer vertrouwd terzijde.

Iemand bekend met een vruchtensap met 7,5% worteltjes?

Zomaar een vrije donderdag in het wilde leven van meneer Wateetons. Dat betekende vandaag boodschappen, een koffie en chocomel voor meneer en dochter Wateetons bij La Place en een fietstochtje langs de onvolprezen melktap, in Zunderdorp. Alwaar dochter Wateetons duidelijk maakte dat er wat haar betreft maar één soort melk bestaat.

Mooi initiatief trouwens, die melktap. Mevrouw Gerritsen schreef er als eens over. Slechts 10 minuten verwijderd van Casa Wateetons. In soort Gamma-zelfbouw schuurtje langs de kant van de weg staat een melkdispenser. Als je er twintig cent in stopt geeft hij een beker verse biologische, ongepasteuriseerde melk. Rauwe melk, waar vind je dat nog? Je kunt ook een jerrycan van één of twee liter vullen, voor thuis. Die liggen er zelfs voor je klaar, voor een kwartje, dat je dan zelf in een blikje met een gleuf moet doen. Hoe aandoenlijk. Dus zet snel uw tomtommetje aan en rijdt naar Broekergouw 5 te Zunderdorp, Amsterdam. Hij’s 24 uur per dag open.