Wat eet ons

Meneer is een snaaier. Hij eet de restjes van mevrouw’s bord, likt pannen uit, neemt geregeld een half blokje chocolade, een kwart handje chips en een slok sinaasappelsap. Dat is niet goed voor meneer’s lijn en van meneer’s zelfcontrole. Dus hij gaat maar weer eens zijn leven beteren.

Nooit meer snaaien. Gewoon eten wat de pot schaft. Geen nodeloze tussendoortjes of restverwerking.

Mevrouw heeft haar medewerking al toegezegd. Ze mag van meneer hem aanspreken op zijn snaaigedrag. Hij zal haar dan niet slaan, heeft hij beloofd. Of uitschelden. Of bijdehante (bijdehande?) opmerkingen maken.

Als hij nou ook nog op uw hulp kan rekenen dan moet het snaaitechnisch wel goed komen met meneer. Dus, ziet u ergens op straat een machtige gestalte met dito kaaklijn lopen waarvan u vermoedt dat hij aan het snaaien is (of daaraan denkt of heeft gedacht) dan betreft het zonder twijfel de fameuze meneer Wateetons. Besluip hem voorzichtig en sla hem met de hak van uw schoen, of ander puntig voorwerp, vol op de slaap, ondertussen met een Pools accent “Niet Snaaien!” brullend in zijn oor.

Bedankt. Samen komen we er wel uit.

Ik, Mevrouw Wateetons, ben eindelijk weer lid geworden van de bibliotheek en heb nu gratis toegang tot een grote voorraad boeken over gezonde voeding. Ik heb er gelijk maar een zooi meegenomen. Helaas kan de helft linea recta weer terug omdat ik de inhoud in diverse andere vormen al heb gelezen. Veel drinken, goede koolhydraten en vetten, bewegen. Jajaja…
Nu kwam ik een boek tegen dat ging over superfoods: tomaten, pompoen, broccoli, yoghurt, bosbessen, spinazie, zalm, walnoten, soya, kalkoenborst… en nog zo wat. Eet deze superfoods en een lang gezond leven is je toekomst, meldt de schrijver. Vanwege de aanwezigheid van anti oxidanten, fytodingessen en nog meer interessant klinkende ingredienten. Inslaan die hap en opkrikken die gezondheid en weerstand!
Meneer Wateetons hoorde mij vriendelijk aan, maar brulde vanochtend vanonder de douche (waar hij zijn bolle buikje aan het wassen was): “Superfoods, my ass! Het zijn gewoon allemaal in Amerika makkelijk te verkrijgen produkten!” Misschien is gerookte slangenhuid ook wel geweldig gezond, maar dat is niet te vinden in de schappen van de Amerikaanse grootgrutter. En dan kan het natuurlijk nooit een superfood zijn. Hoe dan ook, Meneer Wateetons krijgt vandaag veertien superfoods op zijn boodschappenlijstje en vervolgens zie ik wel wat ik aan gerechten voor mijn neus krijg.

Maar eerst even een mini-snickers halen bij een collega.

Mevrouw heeft de laatste tijd nogal specifieke dieetwensen. Op half-medische grond, dus meneer is haar graag ter wille, al kan hij het soms niet helemaal volgen. Vanochtend lag dit lijstje op de keukentafel. Of ik met deze ingredienten een hele week wil koken. U begrijpt: daar heb ik externe inspiratie voor nodig. Van u. En snel.

Nog een leuke prijsvraag, kunt u afleiden aan de ingredienten aan welke aandoening mevrouw Wateetons lijdt. De winnaar krijgt een pond kippenlevertjes.

Update: snelle koolhydraten als rijst, pasta, couscous en aardappels mogen ook.

De eiwitten voor deze week zijn weer binnen.

U weet het, naast foodlogger is meneer Wateetons ook buitengewoon ongetalenteerd bodybuilder. Tja, hij heeft het ook niet zelf verzonnen. Of wel, eigenlijk. Hoe dan ook: die twee gaan niet echt goed samen. Een bodybuilder moet veel eten, maar ’schoon’. En schoon is niet perse lekker. Veel eten is trouwens ook niet perse lekker. Maar wel duur. Als je je eiwitten wilt halen uit kwalitief hoogstaand (en diervriendelijk) voedsel is het zelfs onbetaalbaar. Een kilo Bressekipfilet per dag, ga er maar aan staan. Lastig dus.

Maar meneer geeft niet op en trekt braaf aan zijn halters en maakt braaf zijn eetschema’s. En probeert ook nog eens lekker te blijven eten. Dit is een voorbeeld van zo’n eetschema. Voor op rustdagen. Met ’s avonds nog wat ruimte voor frivoliteit. Een lachtertje (qua calorieen) voor de doorgewinterde krachttrainer, maar meneer Wateetons zit er al vol zat van.

in de reacties op een post werd het al genoemd, de Franse paradox: in de landen rond de Middellandse Zee leeft men volgens een eigen stijl. Enerzijds is het risico voor hart- en vaatziekten erg groot, omdat het eten veel vet, cholesterol en verzadigde vetzuren bevat. Anderzijds worden hartproblemen bij Fransen en Italianen juist minder geconstateerd.
De oorzaak is dat juist wijn, zo gezond, dit probleem oplost. Deze situatie staat bekend als de Franse Paradox. Chilenen hebben studies verricht naar wijn in combinatie met een Middellandse Zee dieet en vonden een zeer gunstige invloed op de antioxidatie-activiteit. In 2003 werd in een artikel melding gemaakt dat de Franse paradox bestaat omdat de porties in vergelijking met inwoners van de USA en ook Westeuropa eenvoudig kleiner zouden zijn, en dat slechts een kleine invloed van wijn is.

En dan is er nu dus het Sonomadieet, www.sonomadiet.com. Volgens mij heeft die haar dieet gewoon gebaseerd op deze paradox. Want je moet wijn gaan drinken, en je porties afmeten.
Kijk, dat klinkt allemaal stuk gezelliger. Maar ik ben helemaal niet op zoek naar een dieet. Ik wil gewoon pure voeding, maar dan eigenlijk het liefst in een flesje. Nu geeft dit Sonoma dieet wel powervoedsel dat gelukkig geen namen heeft als sonomabar en sonomashake maar bosbessen, paprika, broccoli.
Naja, dus gewoon weer normaal eten, elk pondje…..

Meneer Wateetons gaf mij, mevrouw Wateetons, de link www.vezeltest.nl. Jaaaa, ik dacht uiteraard een topscore te halen, maar bij de eerste keer invullen kreeg ik oranje licht. Dus nog een keer ingevuld (he, ik ben een vrouw) en dat ging beter, toen kwam ik ruim in het groen. Maar ja, ik kon mijn voeding van een dag er niet goed in kwijt. Ik eet veel vergelijkbare producten als uit de test maar dan met meer vezels: Wasa Knackebrot vezelrijk, Liga Evergreen Crunchy, Fruitshot van AH.
Het is overigens een aardig Unileverproductentestje, mocht je in rood komen, dan ren je natuurlijk naar de super om Bammetjes te kopen en een fles Hero Fruitontbijt…(in mijn Hero fruitontbijt zit helemaal nada aan vezels overigens, zeker andere versie)
Mind you, ik eet ook peentjes en salades en dergelijke. Ik hink op diverse benen: vezelfreak, carbjunkie, meid van deze eeuw (dus kant en klaar producten met toevoegingen) en lang leve oerdieet (zemelen en zaden). Zoiets.

Ik (mevrouw Wateetons) ben nog steeds druk met vezels toevoegen aan mijn voeding. Als iedereen 40 gram vezels eet zouden veel welvaartziekten de wereld uitgaan (darmkanker, hart- en vaatziekten etc.) Standaard wordt aanbevolen 25 gram, 35 gram is beter maar dat is beide vreselijk moeilijk te halen. Om 35 gram vezels te eten zou je 25 sneetjes volkorenbrood moeten eten. Groenten, wasa vezelrijk, peulvruchten, dat zet ook zoden aan de dijk.

Nu heb ik bij AH zo’n groente/fruitshot gevonden. Ik was er niet naar op zoek maar het was nieuw en ik bekijk graag etiketten. Zag ik daar 8 gram vezels staan!!! Scoren!! En om de balans er een beetje in te houden eet ik af en toe een megadure Atkinsreep. Zit ook 7 gram in. Yeahhh!

Mocht je besluiten meer vezels te gaan eten, je kunt in het begin klachten krijgen, dus langzaam opbouwen.

Afgelopen weekend bevonden meneer en mevrouw Wateetons zich in het hart van Spanje. Een zo-maar-verrassing van meneer voor mevrouw. Het weer was fantastisch, de stad uiterst aangenaam en het eten, vanzelfsprekend, geweldig. Eigenlijk waren de meeste activiteiten noodzakelijke vulling van de leegten tussen ontbijt, lunch en diner.

Dus genoten we van Churros van Maestro Churreros, de heerlijke hammen van El Muséo del Jamón en de meest fantastische vegetarische maaltijd ooit bij Yerbabuena (ga daar naar toe!). Dit alles uiteraard vergezeld van veel wijn en heel veel ‘café solos’.

(maar meneer Wateetons vreest uiteraard met grote vreze voor de weegschaal morgenochtend)

Meneer Wateetons maakt grootse vorderingen met zijn no-carbs dieet. Inmiddels 71,5 kg (dus een pond erbij!) maar met eenzelfde middelomvang. Dus een verpletterende 0,2% minder vet. En dat gemeten met een analoge weegschaal van de Blokker en meetlint uit de naaidoos van mevrouw Wateetons.

Vandaag ontbeten we bij de onvolprezen Bakkerswinkel. Mooi brood en lekkere jam. Meer heeft een mens niet nodig. Het past natuurlijk helemaal niet in het koolhydraatloze dieet van meneer Wateetons (die nog steeds op 13,5% zit, thank you very much). Maar als Mevrouw Gerritsen een dag per week mag zondigen dan mag ik het ook, potverdikkie. 

Hoewel meneer Wateetons graag mag verkondigen dat hij niet aan goede voornemens doet, zat hij op 30 december toch mooi op de bank om met mevrouw Wateetons de plannen voor het komend jaar te bespreken. Voor meneer Wateetons start het jaar met twee weken totale koolhydraatdeprivatie. Dus geen rijst, pasta, aardappelen, brood, alcohol. En zelfs geen stukje 72% chocolade bij de cappucino.

Mevrouw Wateetons heeft ook goede voornemens op eetgebied, maar die wil ze niet delen met meneer, omdat deze zich er maar weer mee gaat bemoeien met slaande deuren in huize Wateetons tot gevolg. Dus misschien moet u dat zelf maar aan haar vragen.

Meneer Wateetons’ South Beach Dieet (want dat is het) is gisteren van start gegaan. De vorige keer had dat een dag enorme hoofdpijn tot gevolg, maar deze keer viel het mee. Geen centje pijn welbeschouwd. Zijn stats op 2 januari waren:

• gewicht 71 kg
• middelomvang 81 cm
• vetpercentage: 13,5 %

We houden u op de hoogte.

Dat mevrouw Wateetons alleen maar dieet, dat klopt niet helemaal. Ik ben gewoon erg bezig met gezonde voeding. Nu ben ik ook een carb-junkie, dus de goede wil wordt vaak ondergesneeuwd door de zwakke geest.
Wat ontbijt een vezelfreak?
Biogarde met frambozen (bessen zijn beter dan fruit) met zemelen en lijnzaad en wat zoetstof, nog lekker ook.
Wat luncht een vezelfreak?
Salade van komkommer met tomaat, pompoenpitten en wat mozzarella of ei voor de vulling. Voor de gezonde variatie probeerde ik bietjes maar de geur gaf teveel een associatie met bejaardentehuiswarmeprakjes. Helaas.

En wat eet een vezelfreak als er een kerststol op haar bureau ligt? …..ze verandert weer in de carb-junk. Jammie!!!