Pedal to the metal
http://nos.nl/artikel/168286-toename-aanrijdingen-met-wilde-dieren.html
U begrijpt waar meneer het komend weekend te vinden is.
http://nos.nl/artikel/168286-toename-aanrijdingen-met-wilde-dieren.html
U begrijpt waar meneer het komend weekend te vinden is.
De vlier. Zo talrijk dat het toevoegen van elke struik aan De Wildplukwijzer Google maps terstond ineen zou doen zijgen. Daar beginnen we dus maar niet aan. Of wel, als u bij Microsoft werkt.
Binnen honderd meter van uw huis staat in ieder geval gegarandeerd nú een vlier in bloei. Die bloesem kunt u frituren of gebruiken als smaakmaker voor limonade, siroop, gelei, wijn of drank. Neem het er maar flink van. Op die manier zitten we straks niet met al die muf smakende besjes, die ook nog eens nasty vlekken op meneers spierwitte Wateetons-gewaden achterlaten. Hij gaat zijn steentje bij te dragen aan de het Nationale Vlierbesreductieplan door zo veel mogelijk vlierbloesem te verwerken. Doet u mee? Hierbij alvast recepten voor limonade en vlierbloesemfritters.
Meneer zijn heeft vele voordelen. Ik noem u slechts de dagelijkse goedkeurende blikken op zijn rollende biceps, de naakte vinex-vrouwen die zich dientengevolge met klikos tegelijk op hem werpen, en het feit dat mevrouw Wateetons hem inmiddels niet meer slaat als hij dit soort dingen schrijft.
Een nieuw voordeel diende zich gisteren met een rinkelende voordeurbel aan. Eén voordeel? Wat zeg ik, drie! Gigantische dozen vulden de wateetonswoonkamer. Gigantische identieke dozen. Met, zo bleek bij open maken, gigantisch identieke inhoud. Drie stoere keukenmachines. Voor meneer Wateetons van meneer Philips. Om proberen kapot te maken. Binnen 15 jaar.
Dat laat meneer zich geen drie keer zeggen.
… bijna niks eigenlijk.
Update:
Oh, de vraag was u vergeten. Tsss. Volgt u dit blog wel een beetje secuur? Moet meneer alles voorkauwen? Nou vooruit, de vraag luidde: “wat zou er gebeuren als je lenteuitjes plant”. Meneer stelde die zichzelf op een willekeurig zondagmiddag, in mei van 2009.
Zomaar, op vrijdagmiddag in een woonwijk van een slaapgemeente in de randstad. Een kat brengt het Vinex-jagerschap in de praktijk.
En zo stonden meneer en Sjoerd Mulder afgelopen gisteren achter een klein tafeltje in een gigantische Selexyz in een middelgrote stad in Brabant (denk ik). Verschillende molens uitgestald, darm afgestroopt, voorgemalen vlees in Alfred, stapeltje Handboeken voor de Vinex-jager en een pen in de aanslag.
En toen? Meneer en Sjoerd hadden een workshopje voorbereid. Maar tot hun stomme verbazing kwamen de meeste bezoekers HELEMAAL NIET VOOR HEN. Sommige liepen zelfs gewoon door zonder meneer, Sjoerd of hun halfgevulde worst een verlekkerde blik waardig te gunnen. Het paniekerig ontbloten van meneers buikspieren hielp eigenlijk ook niet echt, men ging er alleen maar harder van lopen. Het was al snel duidelijk dat uw schrijvers een proactievere houding moesten aannemen. Gelukkig hadden zij een aantal reeds gedroogde worsten meegenomen, zodat zij argeloze bezoekers konden binnenlokken met een plakje worst om ze vervolgens aan de haak te slaan met het onweerstaanbare verhaal over de Vinex-jagende huisman. Dat gaf enige verlichting, meneer bleek onvermoede standwerkerskwaliteiten in huis te hebben. De worst ging hard, er ontsponnen zich leuke gesprekjes, er waren voorzichtige commerciële succesjes, een enkele handtekening werd gezet. Maar toch, ook in deze opzet voegde elke ‘nee bedankt’ een extra steen toe aan de snel groeiende muur om de ziel van uw worsthelden.
Al met al was het een leuke dag. Leerzaam ook. En een grote fles wijn na afloop, gelukkig.
U kunt meneer en Sjoerd Mulder en hun worst de komende tijd nog negeren op de volgende locaties:
Vandaag, zaterdag 12 juni, bezoeken meneer Wateetons en Sjoerd Mulder Selexyz Tilburg voor het signeren van immense hoeveelheden Handboeken voor de Vinex-jagers, en eventueel T-shirts en vinex-borsten of -billen. U kunt ook met ze op de foto en u mag, tegen een geringe vergoeding, aan meneers buikspieren voelen. En dat alles terwijl Sjoerd en meneer met hun andere hand demonstreren hoe je een worst draait. Kortom, het wordt dolletjes.
U kunt erbij zijn!
Een nieuwe delicatessenwinkel én een nieuwe Steven Spielberg
via @wimdejong
Mocht u in de veronderstelling zijn dat boerenmarkten tegenwoordig slechts door hoogopgeleide en grootstedelijk 35+ yuppen met bakfietsen en kinderen die Bo, Knorre en Splinter heten bevolkt worden, think again. Op, bijvoorbeeld, de Veluwe boert men nog markten zoals we die kennen uit grootvaders tijd. Daar zitten Splinters nog gewoon elke avond in je vinger en hangt Knorre ondersteboven uit te bloeden boven een tinnen kuip. Ik bedoel maar.
Meneer bezocht zo’n markt.
Bovengrondser tref je ze niet vaak aan. Er was een rad van fortuin, waarvan de opbrengst naar een of ander gristelijk splinterorganisatie voor negertjes in Zuid-oost Azie ging. Meneer won twee tickets voor Tracktorpulling Extravaganza in Gortel. Er waren veel kraampjes met boerenlandwinkeluitstallingen, waarvan niet één bij navraag zijn worsten, kaas of jam zelf bleek te hebben gemaakt. Behalve natuurlijk het blauwgekielde boertje dat meneer de vermaledije Pirk aansmeerde. Toen een belofte, thans een deceptie. Verder trof meneer vleesmolens zonder snoer, kruiden zonder smaak, vrouwen zonder make up, een multilevelmarketingprogramma zonder winst, een beenham zonder been, een vos zonder binnenkant en klompen van beton waarvan meneer 42 paar kocht.
Een mooie dag, maar volgende keer toch maar liever weer underground.
Morgen, zaterdag, zal meneer zijn opwachting maken aan de tafel van Felix Meurders en Dolf Janssen van Spijkers met Koppen om te verhalen over het Handboek voor de Vinex-jager. Aankomende maandag zult u desavonds zijn strakke kaaklijn en rollende biceps treffen bij RTL4, Editie NL.
Dus:
Gezellig.
In de posts van de afgelopen dagen (tussen het vinexjager nieuws door) herkende de geoefende wateetonslurker wellicht een uniek wateetonsmomentje: de tweetraps maarwatishet. Eerst het sjemmetje van onduidelijke signatuur, met daar op volgend een antwoord dat een evenzo groot vraagteken achterliet. Meneer is er best wel trots op.
Pirk? WTFBBQ is dat, hoorde meneer u mompelen.
Welnu, het authentieker ogende boertje (mét blauwe kiel) van wie meneer het onlangs kocht wist hem te vertellen dat het een zeldzaam op perzik lijkende vrucht betrof van een boom die op zijn erf op de Veluwe groeit. Interessant, maar gaat u verder. Thuis, na het douchen, googlen leverde slechts één in het plattelands opgestelde Wikipedie entry op (sommige mensen hebben te veel tijd). En wat bleek daaruit, voor zover uw aller Stadsmens dat kon ontcijferen? Pirk is gewoon plattelands voor perzik. Niks uniek op perzik lijkend vruchtje, dat alleen te vinden is op zeldzame erven van blauwgekielde boertjes op de Veluwe. Gewoon perzik. Uit blik! Op zware siroop!
Tss.
Maar, maarwatishet-technisch was hij dan wel weer aardig. En dat is ook wat waard. En hij past precies in meneers auto.
U heeft vast wel eens beter uitgelijnde scans gezien, maar het artikel van Wilmer Heck is leuk. Afgelopen gisteren stond het in nrc.next. Wilt u speculeren over de grootte van meneers testes, dan wel hem subtiel met de dood bedreigen, dan staat u, als altijd, de Wateetons-commentaarfunctie ter beschikking. Of join the fun op het blog van nrc.next.
Anthosia3c Sponsored by Web Hosting