Meneer heeft een voorzichtige stap gezet buiten zijn digitale zijn. Letters op papier, gedrukt. Een mooi moment. Meneer Wateetons de stukjesschrijver.

Nu schrijft meneer wel eens vaker stukjes, maar die gaan meestal ongeveer zo: “model 1: CFI=.93, RMSEA=.08, AIC=2.6; model 2: CFI=.94, RMSEA=.07, AIC=-2.6; model 3: CFI=.97, RMSEA=.05, AIC=-11.2.” En dat dan pagina’s lang achter elkaar. En met minder plaatjes. Maar wel met evenveel ‘ah shit’ momenten, helaas.

Maar nu is meneer dus ook culinaire stukjesschrijver. Hij gloeide van trots toen hij het blad ‘Onkruid‘ met daarin de speciale Week van de Smaak bijlage van de mat raapte. Het was wel even speuren tussen de advertenties voor cursussen Reiki, Chakra, reflexologie en edelsteentherapie, maar geflankeerd door bijdragen van oa. Gerrit-Jan Groothedde, Diny Schouten en Edith Dourleijn vond meneer dan toch zijn cryptisch getitelde: “400x puur en 600x smaak.” Extra cryptisch omdat dat helemaal niet de titel was die hij had verzonnen. Eigenwijze eindredacteuren ook altijd.

Enfin, wat ik maar wil zeggen is:
a) de week van de Smaak is cool

b) meneer is nu officieel stukjesschrijver. Ook eens een stukje van meneer op papier? Dat kan!

c) Hoe lang is een Chinees

Wateetons.com wordt gemaakt door meneer Wateetons, samen met dochter en mevrouw Wateetons woonachtig te Amsterdam.

Contact: meneer[at]wateetons.com of 06-83319742

Over Meneer Wateetons

Meneer Wateetons eet, soms wel drie keer per dag. Een geweldige kok is hij niet en hij weet schandalig weinig over wijn. Experimenteren, dat kan hij dan weer wel. Met wisselende uitkomsten. Eigenlijk gaat schrijven over eten hem het beste af. Dat doet hij dan ook dagelijks op humoristische wijze. Hij is verantwoordelijk voor 97% van de stukjes op Wateetons. Meneer is ook een van de initiatiefnemers van Worstlog, lanceerde onlangs het 2.0 Culi-project De Wildplukwijzer en is verantwoordelijk voor het culinair fundamentalistisch initiatief needatzijnkruidnoten.nl.

Hij is te huur. Als culinaire stukjesschrijver en als kritische beoordelaar van uw product of kookboek. Of als minnaar, wat u wilt.

Over mevrouw Wateetons

Mevrouw Wateetons wil niet koken (en weet ondertussen ook niet meer hoe het moet) en trekt liever een AH maaltijdsalade open of mikt een pizza in de oven. Ze is een tikkeltje geobsedeerd door gezond eten, en neemt alle informatie over “the truth about food” tot zich, maar is in de uitvoering erg inconsequent en snaait net zo makkelijk een Snickers als een worteltje. Ze is niet te huur.

Over Dochter Wateetons

Dochter Wateetons is vier jaar en drinkt het liefst chocomel, eet graag taartjes, chips, koekjes en patat met mayonaise.

Over Wateetons

De schrijfsels op Wateetons.com zijn niet onopgemerkt gebleven. Zo werd dit weblog door NRC.next verkozen tot één van de 25 leukste culinaire sites van Nederland. Playboy was zelfs van mening dat Wateetons.com tot de vier leukste behoort. Dagblad Trouw wijdde vorig jaar een groot zaterdag artikel aan een van de experimenten op Wateetons.com en meneer was een van de vier culiloggers die centraal stonden in een eet-special van het Volkskrant Magazine. Recent stond er in Het Parool een artikel over meneer’s worstporno. Op Nieuw Amsterdams Peil werd ook een aardig artikel aan meneer’s voorliefde voor cola en cavia’s gewijd. In de Provinciale Zeeuwse Courant stond een artikel over meneer’s Wildplukwijzer. Ook bloglezend Nederland kan de dagelijks kookbeslommeringen op Wateetons.com waarderen. Zo haalde Wateetons.com de shortlist voor een Dutch Bloggie 2008 en is dit weblog een van de meest gewaardeerde culinaire sites op Foodrank.eu. Begin februari 2010 nam meneer de dagelijkse kookstek in nrc.next gedurende twee weken over van Janneke Vreugdenhil. In de zomer van 2010 tenslotte verschijnt een kookboek van de hand van meneer, in samenwerking met Sjoerd Mulder en illustrator Tijs Koelemeijer, getiteld: “Handboek voor de Vinex-jager”.

Maar wat moet ik ermee? Ze zijn eigenlijk niet eens echt lekker. Knapperig, beetje ruw op de tong. Weinig zoet.

Iemand een idee?

(plaatje gepikkediefd van Mangerie)

Het zijn de zeven magere weken hier op Wateetons.com. Sorry hoor. Eerst Portugal, waarvan u nauwelijks mee mocht genieten, en dit weekend zat meneer op Lowlands. In een tent, zonder computer.
De Lowlands camping-recepten zal hij maar niet posten, het kwam steeds vooral neer op het openscheuren van zakjes. De twee zuiglammeren die u daar aan het spit ziet zijn dan ook niet van de hand van meneer, maar werden gegrild door de Mobiel Culinair Offensief van Amaro. Hij verzorgt al jaren het eten in de Lowlands pers/VIP/Guest tent. Dit jaar stond er naast zuiglam ook kingcrab op het menu. Hij had zelfs een gigantische rookoven meegenomen. Geweldig. En meneer mag dan wel pers/VIP/Guest zijn, maar zijn onvoordelige financiele situatie en het angstaanjagend aantal in Portugal opgedane extra centimeters rond zijn middel maakte dat hij elke avond toch maar weer een zakje openscheurde.

Enfin, wat hij maar wil zeggen, hij is terug en zal zich weer aan zijn taak zetten.

In het gebied (Alentejo, nabij de Spaanse grens) waar de wateetonsjes vertoefden stonden ook kurkbomen. And plenty of them. De tuinman vertelde ons (in het Portugees, dus misschien had hij het wel over die zeurende pijn in zijn onderrug, weten wij veel) dat de kurkeiken eens in de negen jaar gestript werden. Meneer vond het een beetje zielig, zo’n gestripte boom. Toen meneer nog een meneertje was vertelde hij en zijn vriendjes elkaar altijd dat wanneer je de bast van een boom rondom doorsnijdt, hij dan sterft. En als meneer dan zo’n kurkeik ziet waar doodleuk over een lengte van twee meter, rondom 5 centimeter bast is weggesneden dan moet hij wel even slikken. Het zit diep.

In de Quinta do Colmeal waar meneer en mevrouw een genoeglijk weekje doorbrachten kijkt men niet op een kurkje. Wij hebben ze niet allemaal bij elkaar gedronken. Al hebben we onze best gedaan.

No último.

Em algum lugar entre 5 e 10% do `do vinho dos frascos terá kurk’. Ou: seja estragado. Mas o Sr. nunca veio real. E isso não é possível, visto estatìstica. Era o Sr. então um perito tão sem valor do vinho que um frasco mau não de fresco poderia distinguir? Mas felizmente, então que o Bordéus branco frio hoje aberto extraiu para comemorar o verão cheirou-o odeur do onfrisse na garganta. Igualmente a cortiça cheirou um conhecimento à adega velha. E o vinho: o bluh, nao terrível termina suja, mas especial muito nao agradável. O dissipador era seu destino. Pesaroso, E& T. e olhar: mesmo a cortiça teve a cortiça. O Sr. está contente. Uma cabeça fresca e uma autoconfiança regained. Pode reconhecer a cortiça.

Oftwel: meneer & mevrouw zitten een weekje in Portugal.