Wat eet ons

oud:

Nieuw:

Auw:

Een van de eerste posts die meneer op Wateetons schreef ging over Dulce de Leche. Hij had het recept gezien bij mevrouw Gerritsen en wilde dat ook wel eens proberen. Het pakte best aardig uit. Een tijdrovend pleuriswerk, dat was het enige nadeel. Vorige week kreeg meneer in een donker steegje een blikje gecondenseerde melk in zijn handen gedrukt. “Drie uur koken” siste de man, waarna hij zijn broek ophees en in de duisternis verdween. Thuisgekomen deed meneer wat hem was opgedragen. Drie uur koken later opende hij met trillende handen het blikje. Het was goudgeel, het was honingzoet, het was…  dulce de leche.

Mevrouw Wateetons was tevreden met haar verjaardagsbrunch. En meneer’s collega’s, die morgen de tweehonderd overgeschoten chocolate chip cookies geserveerd krijgen, vast ook. Meneer zelf raakt daarentegen nooit meer een gram boter of suiker aan.

Vrijwel alle recepten haalde hij van dé bakbron op het culiweb: de keuken van Arden. Geprezen zij haar naam. Op tafel stonden uiteindelijk:

• Chocolatechip Cookies
• Fries Suikerbrood (gember, mensen, gember doet het naar suikerbrood smaken)
• Bananen-pecan-cake (de topper in huize Wateetons)
• Aardbeiencake (vijgencake zonder vijgen maar mét aardbeien)
• Zongedroogde tomatenbrood
• No knead brood
• Dulce de Leche Brownies (ook bepaald een klapper)

U mag raden wat meneer deze uitspraak deed doen.

Want hij was jarig. Ooit.

Meneer is een snaaier. Hij eet de restjes van mevrouw’s bord, likt pannen uit, neemt geregeld een half blokje chocolade, een kwart handje chips en een slok sinaasappelsap. Dat is niet goed voor meneer’s lijn en van meneer’s zelfcontrole. Dus hij gaat maar weer eens zijn leven beteren.

Nooit meer snaaien. Gewoon eten wat de pot schaft. Geen nodeloze tussendoortjes of restverwerking.

Mevrouw heeft haar medewerking al toegezegd. Ze mag van meneer hem aanspreken op zijn snaaigedrag. Hij zal haar dan niet slaan, heeft hij beloofd. Of uitschelden. Of bijdehante (bijdehande?) opmerkingen maken.

Als hij nou ook nog op uw hulp kan rekenen dan moet het snaaitechnisch wel goed komen met meneer. Dus, ziet u ergens op straat een machtige gestalte met dito kaaklijn lopen waarvan u vermoedt dat hij aan het snaaien is (of daaraan denkt of heeft gedacht) dan betreft het zonder twijfel de fameuze meneer Wateetons. Besluip hem voorzichtig en sla hem met de hak van uw schoen, of ander puntig voorwerp, vol op de slaap, ondertussen met een Pools accent “Niet Snaaien!” brullend in zijn oor.

Bedankt. Samen komen we er wel uit.