Van eieren en nep-danoontjes
February 22nd, 2008
Meneer Wateetons is ziek. Verregaand verdriet vanwege vervlogen veestjes is er vast voor verantwoordelijk. Een beetje op bed liggen, een beetje lamlendig het internet uitlezen, een beetje lamlendig zappen, u kent het wel. Dit alles onder het genot van oprispingen als had hij twee dozijn eieren gegeten. Dochter en mevrouw Wateetons zijn maar gevlucht voor zijn humeur. En zijn eierdampen.
Erg veel honger heeft meneer niet. Het enige waar hij, vreemd genoeg, behoefte aan heeft zijn de nep-danoontjes van dochter Wateetons. Krijgt hij daar straks ook nog ruzie mee. Fijn.
Ach, ik heb met u te doen. En die verjaardag, dat was een leuk idee! Beterschap!
… vervlogen Veestjes… begint meneer nu ook al een nieuwe spelling in te voeren?
Ruft maar lekker uit! Sorry, dat moet zijn rust maar lekker uit.
Arme Meneer Wateetons… Hopelijk doen de vitamientjes in de nepdanoontjes hun werk en bent u snel weer opgeknapt