Wat eet ons

Meneer maakte dit weekend een fijn soepje voor hem en zijn eega. Met onder andere karnemelk, tomaat, een pepertje, avocado, koriander en limoensap.
Een koude soep.
Na een slok herinnerden zowel meneer als mevrouw zich plots dat ze helemaal niet van koude soep houden. Ook niet als deze heel lekker is. Weg ermee. Een blik in de voorraadkast van hun niet al te best gesorteerde buitenverblijf leerde dat slechts één optie hen van de hongerdood scheidde: knakworsten.
En dat terwijl meneer net vreselijk op zijn kop gehad had voor het voorzichtig bejubelen van de erwtensoep van de LIDL. U begrijpt dat meneer met klamme handjes de blikopener hanteerde. Wat nou als hij deze knakworsten ook nog wel te eten zou vinden? Diep misprijzen van de ganse culilog community zou zijn deel zijn. Ex-communicatie. Een 36e plaats bij Foodrank. Een gemiddelde waardering van 1. Geen enkele link meer naar Wateetons. Wat dan, wat dan?

Groot was dan ook zijn opluchting toen de dingen niet te vreten bleken.

Het kost 39 cent bij de gemiddelde supermarkt. In een plastic zakje. Een groenteboer schept het misschien nog voor je uit het vat. Hij verkoopt het duurder want hij heeft eerst alle plastic zakjes er voor je af moeten knippen. Maar, zoals met alles, zelf maken is het leukst. Niet noodzakerlijkerwijs het lekkerst, maar wel het leukst.

Meneer haalde zijn recept uit zijn favoriete jaren ‘70 hippieboek “Vrij Leven”. Het is erg simpel.

• Neem een kilo witte kool en snij deze in fijne reepjes of snippers.
• Blancheer deze een paar seconden in kokend water
• Meng er vier theelepels zout doorheen
• Doe dit in een houten vat.
  Ai. Of maak er een pan van.
• Leg een bord, deksel of iets anders plats op de kool
• Zet daar weer iets zwaars op
• Vul aan met water waar per liter een theelepeltje zout in is opgelost. De kool moet onder staan
• Laat vier weken staan om te gisten. Zorg dat er voldoende water in blijft staan.

Meneer vond het wel een beetje magertjes zo dus hij is zo vrij geweest er een stuk of 10 peperkorrels, wat jeneverbessen en twee kruidnagels bij te gooien. Over een week of vier laat hij weer van zich horen.

Ze heeft écht nog geen een keer gekookt sinds haar uitbarsting van vorige week.

Het moet maar eens gezegd worden, vind ik. Erwtensoep van de LIDL is best ok. Stevig, smakelijk, goedgevuld en niet zo plakkerig als de AH meuk. En maar € 0,79. De dunne en miniscule plakjes ‘rookworst’ negeren we maar even. Die zijn in geen enkel blik, pak of zak van enige betekenis.

Dus met z’n allen: “ik ben ok, jij bent ok en de erwtensoep van de LIDL is best ok”