Wat eet ons

Ondanks deze geruststellende mededeling op het informatieblad van ons hotel in Harlingen besloten we er toch maar niet te gaan eten:

“Our kitchen can when you this indicate bill hold with your diet.”

We sliepen er alleen en deden dat in alle rust en veiligheid, want:

“On each floor of the hotel you will find a plan of where you self are and where the need exists are.”

Drie dagen Allerhande meuk, een mevrouw die de kookhanddoek in de ring werpt en een magnetron maaltijd. Zie daar de derde week van mei in het jaar des Heeren 2007 van de familie Wateetons. Het is overduidelijk tijd voor een pas op de plaats. Dus brachten meneer en mevrouw gisteravond een bezoek aan Marco Poldervaart van De Gastronoom in Harlingen.

Na een cornette met geitenkaas en pistachecréme, worteltjesmousse met een gefrituurde asperge, een gelei van komkommer en ananas met een mousse van komkommer, een gepocheerd asperge ei met kamperfoelieschuim en een plakje paté met sherry bonbon, een paprikasoep met mosterdijs en balsamicoschuim, een dunne plak gemarineerde zalm met kruiderij, een terrine van zalm en een gepocheerd (!) kwarteleitje met een taartje van rauwe tonijn en coquille st Jaqcues, een op lage temperatuur gegaarde kabeljauwmoot met garnaaltjes en gerookte paling, twee soorten lam, met asperges tijmsaus en een aardappeltje met hollandaise saus, een Friese nagelkaas, een aantal blauwschimmelkazen, een brie, een camembert, een Reypenaar, een geitenkaas in as, macademianoten en gedroogde vijgen, een softijs van witte rum met slagroom van dragon, hangopen met frambozenmousse, champagnepudding met frambozen en een bolletje frambozensorbet met een kletskop, koffie met een keur aan chocolade en een kletskoplollie konden we er wel weer tegenaan.

Voor een week in ieder geval.

Een ingredientenlijstje op een product uit de supermarkt met vermakelijke precentages : varkensvlees (120%), spek (40%).

Rara, wat is het?

Ze besloot het zelf. Eerst waren er de drie dagen eten uit de Allerhande. Geen toppertje om het zo maar te zeggen. Toen ze ook nog van een gerecht dat slechts een behoorlijk potje Patak’s curry behoefde een wee smakende mensa maaltijd wist te fabriceren viel de beslissing. Mevrouw Wateetons kookt nooit meer. Ze geeft het op.

Klaar. Basta. Final.

Binnenkort gaat meneer drie weken naar Canada en mevrouw gaat de koelkast volstouwen met magnetronmaaltijden.

Ik wil niet veel zeggen maar…meneer is gestopt met het eten uit de Allerhande en zie: weer blosjes op de wangen, het trillen van zijn ooglid is opgehouden, hij kan zijn rechterbeen weer bewegen en de etterende wonden op zijn rug zijn aan het genezen. 

Even een kaas-update. De zelfgemaakte geitenkaas ligt nu een sinds een week of twee te rijpen in de koelkast. Hij verpreidt inmiddels een onmiskenbare kaasgeur. Althans, dat denkt meneer, hij is namelijk zo verkouden als een banaan. De buitenkant is inmiddels vrij hard. Ik heb geen coating meer kunnen vinden (lees: niet zo hard naar gezocht) dus begin juni, na vier weken rijpen, snij ik hem aan om uitdroging te voorkomen. Er zit een beetje schimmel op de buitenkant. Dat komt denk ik doordat hij op een schoteltje ligt waardoor die kant wat vochtig blijft. Regelmatig blijven keren lijkt me het best.

Meneer is ziek.
Hij eet ook al drie dagen uit de Allerhande.
Is er een verband?

Mag ik u opmerkzaam maken op mijn postje op worstlog? Daar wordt verklaard hoe dit weekend heel de Veluwe naar rookworst stonk.

Meneer was dit weekend weer eens nodeloos aan het speuren naar eetbare dingen in de natuur. Deze maal was het het hippieboek Vrij Leven dat hem opfokte. Een vermakelijk jaren ‘70 schrijfsel over terugkeren naar de natuur met een geit, houten kar en plaggenhut. En vrije seks, lichaamsbeharing en drugs natuurlijk. Leuk als tijdsbeeld maar ook interessant als je wilt weten hoe je een broodoven moet maken, een schaap moet slachten of welke planten eetbaar zijn. En laat meneer Wateetons dat nou allemaal willen weten. Bij gebrek aan bakstenen en een schaap plukte meneer maar wat vlierbloesem en frituurde dat in een beslagje . Dat was eigenlijk wel erg geinig. En dodelijk simpel.

• vlierbloesem (groeit zo’n beetje overal)
• een deegje van bijvoorbeeld zelfrijzend bakmeel, ei, melk of bier en wat peper en zout.
• olie

Doop de vlierbloesem in het beslag, en laat het even uitdruipen. Gooi nu de bloesem ik de hete olie. Na een seconde of dertig is hij waarschijnlijk klaar. Herhaal het een paar keer en maak indruk op je vrienden.

(excuses voor de slechte kwaliteit foto’s, meneer had alleen zijn telefoon bij zich)

Op het Wateetons-buitenverblijf op de Veluwe hangt de pruimenboom he-le-maal vol met pruimen. Lekker. Ook zijn er enkele kersen te bespeuren. Die kersenboom staat er al een jaar of vijf en we hebben in die tijd welgeteld nul kersen mogen nuttigen. De vogels zijn ons altijd voor. Daar maken we nu korte mette mee. Zilverpapier in de boom, dat zal ze leren!

Meneer en mevrouw Wateetons aten dit weekend in een restaurant met én varkenshaas met champignon-roomsaus én tong Picasso op het menu!

We hebben een sapcentrifuge. Al maanden eigenlijk. Gekocht in een bui van gezondheidsdrift. Hij staat stilletjes in een hoekje, gezond te zijn. Vandaag nam meneer hem maar eens ter hand. Hij is een beetje ziekjes en dan ga je rare dingen doen. Hij gooide erin: een appel, een wortel, twee tomaten, een stengel bleekselderij en een halve komkommer.

Niet te zuipen.

Exáct op de dag dat mijn geliefde Delta koffie op was, kwam geheel onverwacht uit Portugal een nieuwe zak met een kilo bonen.