Zoals al eens gepost, met groente hoeven we niet bij dochter Wateetons aan te komen, tenzij gemaskeerd door vruchtenhagel ofzo. Recent vond meneer Wateetons, bij de onvolprezen LIDL, een pak vruchtensap met daarin 5% worteltjessap. En zowaar, ze pikt het! De rest van de avond liepen we polonaise rond de eettafel. Terstond schaften we de volgende dag een of andere EKO-vruchtensap aan met een heuse 10% wortelsap. Hoe overmoedig, welk een ijdele hoop: “Sapje niet!” was de reactie en de beker ging weer vertrouwd terzijde.

Iemand bekend met een vruchtensap met 7,5% worteltjes?

Ik (mevrouw Wateetons) ben nog steeds druk met vezels toevoegen aan mijn voeding. Als iedereen 40 gram vezels eet zouden veel welvaartziekten de wereld uitgaan (darmkanker, hart- en vaatziekten etc.) Standaard wordt aanbevolen 25 gram, 35 gram is beter maar dat is beide vreselijk moeilijk te halen. Om 35 gram vezels te eten zou je 25 sneetjes volkorenbrood moeten eten. Groenten, wasa vezelrijk, peulvruchten, dat zet ook zoden aan de dijk.

Nu heb ik bij AH zo’n groente/fruitshot gevonden. Ik was er niet naar op zoek maar het was nieuw en ik bekijk graag etiketten. Zag ik daar 8 gram vezels staan!!! Scoren!! En om de balans er een beetje in te houden eet ik af en toe een megadure Atkinsreep. Zit ook 7 gram in. Yeahhh!

Mocht je besluiten meer vezels te gaan eten, je kunt in het begin klachten krijgen, dus langzaam opbouwen.

Met dank aan TIJS voor het aanleveren van een mooi allitererend alternatief voor ons oorspronkelijk wat duf benaamde week-thema: ‘Indonesisch.’ Balkenende kan trots op ons zijn.

Gisteravond kwam meneer Wateetos om zeven uur thuis, maar was toch nog mans genoeg om een lamsbout te marineren en klaar te maken. Hoe doet hij het toch?

Pangang Kambing (voor twee a drie personen)

(lees verder…)

Zoals gezegd, meneer en mevrouw Wateetons hebben zich een nieuw thema aangemeten. Meneer Wateetons is afgelopen donderdag (boodschappendag en daarmee het begin van onze week) gelijk maar flink aan het koken geslagen. Indonesisch kun je zo lekker makkelijk van te voren maken. De meeste maaltijden voor de aankomende werkweek staan dus al in de koelkast. Maar meneer Wateetons zal gefaseerd een receptje met foto posten om u in de veronderstelling te laten dat hij man genoeg is om elke werkdag om zeven uur ’s avonds nog een fantastische maaltijd in elkaar te draaien. Zo draaide hij vanavond om zeven uur ’s avonds bijvoorbeeld nog het volgende fantastische bijgerechtje in elkaar:

Smoor van aubergine en tomaat

(lees verder…)

Wouter Klootwijk heeft ons, de mensheid, opgeroepen tot een niets ontziende actie: onze borden aflikken in het restaurant. Wateetons.com steunt vanzelfsprekend zijn strijd. Als adhesieverklaring heeft Meneer Wateetons vanavond, bij gebrek aan een restaurantmaal, gewoon thuis zijn bord afgelikt.

Die zit.

De rubber rand van mijn mok kan de hete vloeistof niet meer zo goed hebben. Waarom dat overigens alleen voor de groene geldt is me een raadsel.

Meneer Wateetons heeft een beetje structuur nodig in z’n leven. Anders rommelt hij maar wat aan. Dus na Venkel Veekend en Voedsel uit de Vriezer is het tijd voor een nieuw thema. Met een culinair thema is de kans dat je ’s avonds na een dag werk een blik soep open trekt toch wat minder groot. En het nieuwe thema is:

Indonesisch.

(Dat klinkt natuurlijk voor geen meter. Zeker in vergelijking tot Venkel Veekend. Mocht u een mooi allitererende naam weten voor dit thema dan hou ik me van harte aanbevolen).

Om de overgang van een thema-loos naar een Indonesisch leven soepel te laten verlopen heb ik gisteravond eerst maar een fusionmaaltijd gekookt. Indisch rundvlees met spruitjes.

Het recept: Indisch rundvlees met spruitjes

(lees verder…)

Zomaar een vrije donderdag in het wilde leven van meneer Wateetons. Dat betekende vandaag boodschappen, een koffie en chocomel voor meneer en dochter Wateetons bij La Place en een fietstochtje langs de onvolprezen melktap, in Zunderdorp. Alwaar dochter Wateetons duidelijk maakte dat er wat haar betreft maar één soort melk bestaat.

Mooi initiatief trouwens, die melktap. Mevrouw Gerritsen schreef er als eens over. Slechts 10 minuten verwijderd van Casa Wateetons. In soort Gamma-zelfbouw schuurtje langs de kant van de weg staat een melkdispenser. Als je er twintig cent in stopt geeft hij een beker verse biologische, ongepasteuriseerde melk. Rauwe melk, waar vind je dat nog? Je kunt ook een jerrycan van één of twee liter vullen, voor thuis. Die liggen er zelfs voor je klaar, voor een kwartje, dat je dan zelf in een blikje met een gleuf moet doen. Hoe aandoenlijk. Dus zet snel uw tomtommetje aan en rijdt naar Broekergouw 5 te Zunderdorp, Amsterdam. Hij’s 24 uur per dag open.

Na de recente koffie-ervaringen in Madrid en de schokkende gewaarwording dat een Krups Nespressomachine van 89 euro een betere kopje koffie leverde dan mijn ECM van 550 pinkieboys, besloot ik in te zetten op maximaal koffiegenot.

Ik maakte mijn espresso-apparaat helemaal blinkend schoon en toog naar Wijs en Zonen, koffie- en theehandelaars sinds 1792, voor versgemalen espressobonen. Jaren lang zaten ze in de Warmoesstraat, maar onlangs zijn ze verhuisd naar een schattig hofje op de Zeedijk, te Amsterdam natuurlijk. Het schuchtere meisje achter de toonbank vertelde me dat ze daar binnenkort ook een proeverij, een terras en een lunch- en dessertgelegenheid willen creeeren. Met op de kaart veel op thee en koffie gebaseerde gerechten: groene thee-ijs en op Lapsang Souchong gerookte zalm, dat soort dingen. Ik kijk er naar uit.

Om dit heugelijke feit alvast te vieren kreeg ik bij mijn espresso gratis 250 gram winterthee. Lekker. Dus lieve lezers, spoedt u naar de Zeedijk voor een zakje gratis thee (en uw bolletjes bruin en wit natuurlijk). En speciaal voor Aldo: dat kan morgen en overmorgen ook nog!

De espresso was trouwens lekker, maar haalde het eerlijk gezegd niet bij de Krups Nespresso. Wat doe ik verkeerd?

Mocht u Amsterdammer zijn (en zijn we dat diep in ons hart niet allemaal) dan kunt u vanavond, gratis, naar een optreden van het Italiaanse Musica da Cucina. Ze creeeren soundscapes met keukengerei.

Locatie: De Nieuwe Anita
Kosten: niks
Meer info: subbacultcha of Musica da Cucina

In de extase van het Wurstfest van afgelopen weekend dachten meneer Wateetons en zijn compaan Wildeavonturen dat het ook wel een leuk idee zou zijn om ook het toetje in worstvorm te gieten. Ijs met slagroom in een darm, zoiets. De reacties van beide eega’s op dit idee was echter van dien aard, dat we maar besloten een wat conservatievere dessertkoers te varen. Ik zeg het zelf maar: we zijn mietjes. Het uiteindelijke dessert was er niet minder lekker om. De onvolprezen koningin van nl.culinair Tonny kwam met het idee. Ik had er nog nooit van gehoord.

Huevos Reales (4 flinke porties)
3  eiwitten
12  eidooiers
Een flink glas sherry (ik gebruikte port, ook erg lekker)
2 eetlepels rozijnen
4 eetlepels suiker
50 ml water
1 kaneelstokje
25-50 gram pijnboompitten

Verwarm de oven voor op 175 graden. Leg de rozijnen te wellen in de helft van sherry/port of andere drank. Schenk jezelf ook wat in. Komop, ‘t is feest.

Sla de eiwitten stijf, en doe hetzelfde voor de eidooiers. Die worden niet echt stijf maar wel créme-achtig. Pas op: geen contact tussen eigeel en eiwit anders krijg je laatsgenoemde niet stijf. Schep de twee voorzichtig door elkaar en doe ze in een beboterde bakvorm. Zet het mengsel een kwartier in de oven tot het gaar is. Laat afkoelen en snij de massa tot blokjes of punten, al naar gelang je bakvorm en je voorkeur voor punten of blokken in het algemeen.

Breng in een sauspannetje het restant drank, de suiker, het water en het kaneelstaafje aan de kook en laat het een beetje inkoken tot een dikkige vloeistof. Let op: zorg dat er voldoende is om straks de eiblokjes/punten in te drenken.

Leg de eiblokjes/punten in een schaal of op een bord en overgiet deze met de saus. Ze moeten flink soppen. Sprinkel er tenslotte de gewelde rozijnen en (geroosterde) pijnboompitten overheen.

Afgelopen zaterdag nam meneer Wateetons zijn nieuwe schatje Charlotte mee naar vriend Wildeavonturen voor een gezamelijke poging worst te maken. Om gelijk maar met de conclusie te beginnen: missie geslaagd. Al gebruikten we wat te veel zout en peper, tot licht ongenoegen van mevrouw Wateetons en mevrouw Wildeavonturen. De receptuur hieronder is al aangepast.

Er werden twee soorten gemaakt: Merguez en gewone ‘verse worst’. De foto’s zeggen het meest denk ik. De recepten en opmerkingen erbij vindt u hieronder. Mocht u er ook aan willen beginnen, bekijk dan eerst eens dit filmpje van Druppels. Daarin wordt ook het recept gegeven voor de verse worst, dus dat zal ik hier maar niet herhalen.

Recept Merguez

1 darm (bel uw slager, meneer Wateetons kreeg een meter of 10 voor €1,50)
1 kg lamsvlees, ongeveer 20 % vet, maar niet meer dan 25 %.
1 gehaktmolen, liefst luisterend naar de naam Charlotte. Maar u kunt het vlees ook laten vermalen door uw slager. Vullen kan ook wel met de hand, zie verderop.
Maak een fijne mix van de volgende ingrediënten:

1 eetlepel venkelzaad (je kunt ze vijzelen, maar heel laten is wel lekker landelijk)
1 eetlepel paprikapoeder
1 eetlepel gemalen korianderzaad (geldt hetzelfde voor als voor de venkel)
2 geperste tenen knoflook
2 eetlepels harissa (als u dat echt niet kunt vinden voldoet sambal eventueel, harissa wordt namelijk gemaakt uit de gemalen pepertjes en een aantal van de overige kruiden uit dit recept)
2 eetlepels olijfolie extra vergine
circa 1 eetlepel fijn zout
circa een halve eetlepel gemalen peper
een flinke versnipperde ui
2 eetlepels versnipperde peterselie

Laat de darm een uurtje in koud water weken. Spoel hem ook aan de binnenkant af door hem als een tuinslang over de kraan vast te maken en deze open te zetten. Leg het vlees een uurtje in de vriezer. Het moet goed koud of half bevroren zijn.

Meneer Wateetons en Wildeavonturen maalden eerst het vlees, voegden daarna de kruiden er aan toe en probeerde dit glibberige mengsel vervolgens weer met behulp Charlotte de darm in de douwen. Dat was geen succes. Het leverde een behoorlijke teringbende op. Een veel beter idee bleek het om het vlees grof te snijden, dát te mengen met kruiden en de hele gekruide stukken vervolgens door de molen te halen en dat direct de darm in te persen. Scheelt flink in tijd ook.

Schuif de darm (of het deel wat u denkt nodig te hebben, voor een kilo is dat circa anderhalve meter) over het vulstuk van de gehaktmolen. Heeft u geen opzetstuk, dan is dat ook geen ramp. Gebruik een trechter of iets dergelijks met een flink wijde opening en duw het gehakt er gewoon met de handen door. Lukt best. Het heeft iets pervers om die worst zich te zien vormen. Prik er de luchtbellen uit met een naald. Het knopen van de gevulde darm tot sausijsjes kunt u het beste voor u zien. Het eerder genoemde filmpje van Druppels is uw vriend.

De worsten kunt u bakken of koken. In het laatste geval, zet ze op met koud water.

Meer worstavonturen van Meneer Wateetons elders op wateetons.com of op www.worstlog.com

Meneer Wateetons is verliefd. Haar naam is Charlotte. Geboren in 1980. Ze doet dingen die mevrouw Wateetons niet wil doen: persen, schaven en raspen. Noem maar op. Maar vooral vlees malen. Meneer Wateetons kocht haar voor een prikkie op Marktplaats. De boekjes, met funky fotootjes van andere apparaten uit die tijd, zaten er nog allemaal bij. Ze wordt trouwens nog steeds gemaakt. Morgen gaat meneer Wateetons haar eens goed gebruiken. De meters varkensdarm zijn al besteld.

Ooit was er het vegetarische tijdschrift Sla. Meneer Wateetons ontdekte het een half jaar voor het opgeheven werd. Erg jammer. Nu heeft hij maar drie beduimelde exemplaartjes in de kast staan. Als iemand nog ergens een jaargangetje heeft liggen dan houdt meneer zich van harte aanbevolen. Het volgende recept komt uit een editie uit 2003.

Recept: Gembertofu in sesamzaad met roergebakken spruitjes (4 personen)

(lees verder…)